23 ม.ค. 2022 เวลา 04:47 • ปรัชญา
พระเจ้าสร้างเรา หรือ เราสร้างพระเจ้า ใครสร้างมาไม่รู้ รู้แค่ว่าชาตินี้ พ่อแม่ให้กายเรามา กายนี้อาศัยอยู่ในท้องแม่ ออกมาจากท้องแม่ ก็ร้องกระแว้ได้ มันร้องของมันเอง ออกมาแล้วก็เป็นภาระให้พ่อแม่เลี้ยงดูอีก เป็นภาระให้การศึกษาแก่ลูก เพื่อไปทำมาหากินเลี้ยงสังขาร แล้วไหนละพระเจ้า มีแต่ตัวเราเองเท่านั้นที่จะพึ่งตัวเอง ข้าวปลาอาหารมาวางตรงหน้า ตักเข้าปากไม่เคี้ยวกลืนเอง ใครก็ช่วยไม่ได้ นอกจากเจ็บป่วยมาก กินไม่ได้ ใครละที่ต้องเอาอะไรมาเจาะคอ ส่งอาหารเลี้ยงร่างกายที่เจ็บป่วย
ชาตินี้รู้แต่ว่า พ่อแม่ให้สังขารเรามา ให้จิตเราอาศัยอยู่ เราถามหาพระเจ้าสร้างเรา มันน่าแปลก พ่อแม่ให้กายเรามาให้เห็นในชาตินี้ มันน่าจะถามว่า จิตเรานั้นเป็นอย่างไร มันมาอย่างไร มันไปอยู่ไหนมา ถึงมาอยู่กับกายตรงนี้ วันนี้ชาตินี้ แล้วเดี๋ยวมันแก่เจ็บป่วยตาย ตายแล้วก็ต้องทิ้งร่างนี้ ให้ใครเค้าก็ไม่เอา พอจิตนี้ออกจากร่าง กายนี้ก็นอนนิ่ง มีแต่คนหนี เก็บเผาทิ้งไป แล้วจิตเราไปไหน เวลามีคนตายเค้าก็ชอบพูดกัน ว่าขอให้ไปที่ชอบๆ ชอบสร้างกรรมอย่างไร ก็ต้องไปอยู่กับรูปร่างอย่างนั้น แต่นั้นแหละก็ไม่มีใครรู้ แม้ตัวคนใกล้หมดลมก็ไม่รู้เหมือนกัน มันมืดไปหมดไม่รู้ เกิดมาแบบไม่รู้ ก็ไปแบบไม่รู้เหมือนกัน
โฆษณา