2 มี.ค. เวลา 15:02 • ปรัชญา
เคยนะ..เคยบ่อย อาจเป็นในบางเรื่องที่เราประสบหรือเคยมีประสบการณ์ และหรือเรื่องที่เจอปัญหา ค้างคาในใจ แล้วบังเอิญได้ยินคำพูดหรือประโยคจากใครซักคน แล้วทำให้มันบริ้ง กระจ่างขึ้นมา อาจจะเด็กที่เล่นหรือทะเลาะกันอยู่ข้างทาง คนคุยกันที่ป้ายรถเมล์ หรือใครซักคนที่เขียนข้อความลงในบล๊อคดิทนี่ จนมันเข้าไปสะกิดสภาวะนั้น ให้มันจดจำโดยอัตโนมัดิ
อย่างเช่นนะ เมื่อสมัยลูกยังไม่ 3 ขวบดี ตอนนั้นเรานั่งหน้าเครียดกับเรื่องที่แก้ไม่ได้อยู่คนเดียว อยู่ๆลูกก็เดินมาตรงหน้าแล้วพูดว่า ป๊า..มัวทำอะไรอยู่กับเรื่องที่ทำไม่ได้ เรื่องที่ทำได้มีอีกตั้งเยอะแยะ ..อย่างไปหาขนมกินกันดีกว่าหนูหิวแล้ว (มันตามมาด้วยรอยยิ้ม และความกระจ่างที่ว่าคนเรามีเรื่องอีกมากมายที่ต้องทำ จะไปยึดอะไรกับสิ่งที่ทำไม่ได้ และเสียประโยชน์กับเรื่องอื่นที่ทำได้) (ประมาณนี้แหละ ผิดถูกบ้างบางคำนะ มันนานมากแล้ว)
โฆษณา