28 มี.ค. เวลา 05:12 • หนังสือ

หนังสือที่นุ่มละมุนละไม :

รีวิวหนังสือ ครัวหนังสือแห่งนี้มีเรื่องราวดี ๆ พร้อมเสิร์ฟ
เล่มนี้เป็นหนังสือนิยายฟีลกู้ดเกาหลี แนะนำการใช้ชีวิตการทำงานของคนหนุ่มสาวในยุคปัจจุบัน
หนังสือเล่มนี้เล่าถึงเรื่องราวของผู้คนแต่ละคนที่มาพักผ่อนที่โซยังรีบุ๊กคิตเชน ซึ่งเป็นโฮมสเตย์และร้านหนังสือในชนบทเกาหลีแห่งหนึ่ง เนื้อหาในหนังสือแบ่งเป็นหลายตอน แต่ละตอนจะเชื่อมต่อกันด้วยความสัมพันธ์ของคน
“ลาก่อนนะชีวิตวัยเลข 2 ของฉัน”
เป็นตอนที่เล่าถึงมนุษย์ผู้หญิงวัยทำงานคนหนึ่ง ชื่อ “นายุน” อายุ 29 ปี เธอทำงานในบริษัทโครงข่ายโทรคมนาคม วันหนึ่งเธอกับเพื่อน ๆ พากันมาเที่ยวพักผ่อนที่โซยังรีบุ๊กคิตเชน แห่งนี้
แต่ละวันตารางชีวิตการทำงานนายุนอัดแน่น เธอต้องพยามทำงานอย่างสุดตัวเพื่อเป็นบุคลากรอันคู่ควรกับเงินเดือนที่ได้รับในบริษัท
บางวันเธอจะเดินวนไปวนมาด้วยความกระวนกระวายใจเพราะจองห้องประชุมไม่ได้ บางครั้งจะมีความอกสั่นขวัญแขวนเมื่อได้รับโทรศัพท์ติดตามงานจากหัวหน้า บางวันก็ยุ่งกับการบันทึกการประชุมในเรื่องที่เธอไม่มีอำนาจในการตัดสินใจ ทำได้เพียงแค่จดเนื้อหาการประชุมเท่านั้น ในระหว่างที่เธอพยายามตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดในการทำงาน วันและเวลาก็ผ่านไปราวกับติดปีก รู้สึกตัวอีกทีชีวิตวัยเลขสองของเธอกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว
เมื่อได้มาพักผ่อนที่นี้ ท่ามกลางภูเขา ทะเลสาปวิวทิวทัศน์ชนบทที่สวยงาม คันเร่งชีวิตช้าลง รู้สึกผ่อนคลาย เธอจึงมีโอกาสทบทวนความรู้สึกของตัวเอง ตัวเธอนั้นรู้สึกคลุมเครือในชีวิต มีทั้งความหวาดหวั่น โดดเดี่ยว อ่อนล้า และความเสียดาย เธอกลัวที่จะเผชิญหน้ากับความรู้สึกตัวเอง แต่ตอนนี้กลับพบว่าสิ่งที่เธอกลัวไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อย่างที่คาดคิดไว้ เมื่อมาพักที่นี่ โซยังรีบุ๊กคิตเชน
เมื่อเข้าใจตัวเองแล้ว การกลับไปทำงานจะทำให้เธอมีความมั่นใจในตัวเอง กล้าที่จะวางแผนชีวิตตัวเองในอนาคตต่อไปได้
อีกตอนที่ประทับใจ
“ฝันหวานในคืนกลางฤดูร้อน”
ตอนนี้เล่าถึง คู่รักชายหญิงคู่หนึ่งที่มาพักที่โซยังรีบุ๊กส์คิตเชน ความสัมพันธ์ทั้งสองห่างกันไปเป็น 10 ปี เพิ่งกลับมาเจอกันอีกครั้ง ฝ่ายหญิงมีบุคลิกซับซ้อน ครอบครัวไม่อบอุ่น เธอชอบปิดบังความรู้สึกตัวเอง เธอคิดว่าตัวเองเป็นโรคริปลีย์
เมื่อหญิงชายที่เคยรักกันได้มานั่งจิบแชมเปญคุยกันในยามค่ำคืนกลางฤดูร้อนที่โฮมสเตย์แห่งนี้ โซยังรีบุ๊กส์คิตเชน บรรยากาศที่สวยงามของที่นี่ทำให้ทั้งคู่เปิดใจแก่กัน
ฉันชอบประโยคหลาย ๆ ประโยคในตอนนี้ที่บรรยายสภาพแวดล้อมได้อ่อนโยนละมุนละไมมองเห็นภาพ อย่างเช่น
“หิ่งห้อยสามสี่ตัว บินไปมาราวกับดาวตกที่หลงทางมาอยู่ที่นี่”
“อากาศอบอุ่นและชื้นในคืนกลางฤดูร้อนลอยปกคลุมโดยรอบเหมือนบอลลูนที่ไม่อาจลอยขึ้นฟ้าได้”
“ถึงแม้ว่าเค้าจะเป็นผู้ชายที่ดูเหมือนขนมปังโทสต์นุ่ม ๆ อุ่น ๆแต่ถ้าเขาตั้งใจจะทำอะไรแล้วเขาจะกลายเป็นนักรบที่แข็งแกร่งและไม่ยอมอ่อนข้อง่าย ๆ”
สังเกตว่าหนังสือเล่มนี้
นักเขียนบรรยายฉากและสิ่งแวดล้อมได้ละเอียดปราณีต ใส่การเปรียบเปรยไว้เยอะมาก รู้สึกนุ่มนวลเหมือนเคี้ยวขนมนุ่ม ๆ อยู่ในปาก
บางเรื่องราวที่ตัวละครพูดถึง ทำให้อ้อยคราฟต์นึกถึงเรื่องตัวเองสมัยทำงานในอดีต อย่างเช่น การจองห้องประชุม การจดบันทึกรายงานการประชุม สมัยนั้นอ้อยคราฟต์เป็นเซียนเขียนรายงานการประชุม คนที่อ่านมักจะบอกว่าอ่านสนุก เห็นภาพเหมือนนิยาย ซึ่งสมัยเขียนวิทยานิพนธ์อาจารย์ที่ปรึกษาเคยบอกว่าอ่านเพลินมาก คริ …คริ 😂
การอ่านหนังสือแนวนี้ทำให้เราเข้าใจมุมมองความรู้สึกนึกคิดของหนุ่มสาวสมัยนี้ ไม่ว่าจะเป็นคนเกาหลีหรือคนไทย การใช้ชีวิตคงไม่แตกต่างกัน
อ้อยคราฟต์ไดอารี่
โฆษณา