เจ้าของคำถามน่าจะหมายถึงว่า เมื่อเรารู้ว่าการมีชีวิตอยู่เป็นเพียงธรรมชาติในชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น เมื่อหมดวาระแล้วธรรมชาตินี้ก็จะดับสลายไป คือมันจะไม่มีลักษณะคงทนถาวร หรือที่เราจะรู้จักกันในชื่อ "อนัตตา" นั่นเองใช่มั้ยครับ จริงๆแล้วการมีชีวิตของเราเป็นสิ่งจริงแท้ ไม่สมมุติ แต่เขามีระยะเวลาแค่จำกัด ส่วนที่เป็นสมมตินั้นน่าจะเป็น"วิถีชีวิต"หรือ"การใช้ชีวิต"มากกว่า ถ้าเรารู้ว่าวิถีชีวิตเป็นสิ่งสมมุติขึ้น สร้างขึ้นมา ก็อยู่อย่างไม่หลงยึดติดในสิ่งสมมุติ แม้จะทำตามอยู่แต่เราจะเบาครับ จะไม่ทุกข์