ต่อมาใน ค.ศ. 1844 เจมส์ เดวิด ฟอร์บส์ นักฟิสิกส์ชาวสกอต ได้ประดิษฐ์อุปกรณ์วัดแผ่นดินไหว (Seismometer) โดยขึงขดลวดในแนวตั้ง มีลูกตุ้มถ่วงกลาง เมื่อเกิดแรงสั่นสะเทือนแท่งปากกาจะขีดเส้นบนแผ่นกระดาษ และจากนั้นใน ค.ศ. 1880เจมส์ อัลเฟรด อีวิง, โทมัส เกรย์ และ จอหน์ ไมล์น ศาสตราจารย์ซึ่งทำงานอยู่ในญี่ปุ่นได้เริ่มพัฒนาเครื่องบันทึกแรงสั่นสะเทือนแผ่นดินไหวเป็นเส้นกราฟได้สำเร็จ และจัดตั้งสถานีตรวจวัดแผ่นดินไหวขึ้นในหลายแห่งทั่วโลก