1 เม.ย. เวลา 08:43 • ปรัชญา
การแค่ได้ใช้ชีวิตแล้วประสบพบเจอเรื่องราว มีความทรงจำให้พึงระลึกถึงทุกชั่วขณะทั้งเรื่องดีและไม่ดีก็นับว่าเป็นคุณค่าแล้วครับ ถ้าการใช้ชีวิตนั้นไม่ก่อความเดือดร้อนให้ใคร มีความสุขพึงใจในสิ่งที่มีและสิ่งที่เป็นอยู่ หากความสุขที่เรามีมันล้นพ้นก็ยังสามารถแบ่งปัน เอื้อเฟื้อต่อผู้อื่นไปได้อีก
แม้เราจากไปอาจจะไม่รู้สึกถึงคุณค่าหรือต้องหาความหมายชีวิตอีกแล้ว แต่ในขณะที่มีชีวิต สิ่งเหล่านี้นับว่าเป็นคุณค่าอย่างที่สุดสำหรับการเกิดมาแล้วครับ
สุดท้ายนี้ขอฝากโควตเท่ๆ ที่อ่านเจอมา ขออภัยในส่วนเครดิตที่ไม่ทราบว่าเป็นคำพูดของใคร
ชีวิต คือการปลูกต้นไม้อย่างมีความสุขเพื่อแผ่ร่มเงา ในที่ที่เราไม่ได้นั่ง
โฆษณา