14 เม.ย. 2022 เวลา 10:05 • ปรัชญา
๒๐. ผู้นำ-ผู้ตาม และ ธรรม​บรรยาย
ธรรม​บรรยาย​ (บทคัดย่อ​ชิ้นที่ ๔ -​ ๔๕)
คนที่เลิกฟังเทศน์จากผู้อื่นนั้นคือคนที่ฟังเทศน์จากใจของตัวเป็น
ที่จริงสิ่งทั้งหลายมันแสดงอะไรอยู่ มันสอนเราอยู่ ใบไม้เหลือหล่นไป ผมหงอก ลมพัด ต้นไม้ล้มโค่น อะไรเหล่านี้ที่จริงเป็นเสียงเทศนา แวดล้อมให้เรารู้สึก แต่ไม่เคยดูมันอย่างแท้จริง เหมือนกับว่าเราไม่เงี่ยหูฟังจริง ๆ เราก็ไม่ได้ยินสิ่งที่กระซิบลึกๆ
โลกกำลังดำเนินอยู่อย่างเงียบๆ ลึกๆ ถ้าตาของเรามันไม่สงบพอที่จะดูมัน ใจของเราฟุ้งซ่านเกินไป จึงไม่ได้สัมผัสกับคำสอนอันยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ
การหยั่งรู้ตั้งแต่กว้างสุดจนถึงเล็กสุด และรู้ว่าไม่มีส่วนไหนเลยที่ไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อระลึกถึงตัวเองในลักษณะที่เป็นสิ่งไม่เปลี่ยนแปลงก็ไม่มีอยู่ แต่การยอมรับเอาความเปลี่ยนแปลงเป็นชีวิต ตอนนั้นชีวิตซึ่งถูกยอมรับในฐานะของการเปลี่ยนแปลง ก็เป็นชีวิตที่อยู่เหนือความตาย ไม่ใช่มันไม่มีตาย แต่ว่ามันยอมรับว่าความเปลี่ยนแปลงอย่างเต็มประตูแล้วนี่มันไม่มีความจำเป็นต้องดิ้นรนเพื่อให้ไม่ตายอีก
การหมดความจำเป็นที่ดิ้นรนเพื่อให้ได้อยู่อย่างถาวรนั้นก็คือชีวิตที่อิสระจากความตาย
เราลองเลิกดิ้นรนทางจิตใจดูซิ ที่ตรงนี้เองเป็นที่ๆ ผาสุกของเรา เราเลิกดิ้นรนที่จะทำให้ชีวิตของเรานี่เด่นขึ้นมาตามที่เรานึกคิดเอา ฐานะที่เราเป็นอยู่อย่างนี้ก็นับว่าสูงส่งเป็นตัวของมันแล้ว
เดี๋ยวนี้เราอยากให้ชีวิตของเราเป็นชีวิตที่ไม่ตกอยู่ใต้อำนาจของความอยาก หรือว่าเราต้องการให้ชีวิตของเราเต็มไปด้วยความอยากซึ่งจำเป็นต้องแบกเอาความทุกข์ไว้ด้วย
ธรรมบรรยาย ณ วัดสนามใน นนทบุรี ขณะนั้นท่านเขมานันทะยังครองสมณะเพศ
ถอดเทปและจัดพิมพ์ (โรเนียว-เย็บเล่ม) โดยกลุ่มศึกษาและปฏิบัติธรรม เมื่อกันยายน พ.ศ.๒๕๒๒

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา